Hevin, kendisine inanamaz gözlerle bakan adama hafif tebessüm ederek baktı. ''Hadi geç oldu kalk! Geç kalmak istemezsin değil mi?'' dedi sanki şimdi gidip birkaç saat sonra eve dönecekmiş gibi. Arkasını adama dönerken saçlarını geriye doğru atıp yerdeki kıyafetlerine uzandı. Rahat görünmeye çalışan tavırlarla kıyafetleri üstüne geçirirken içi içini yiyordu. Bu duruma ve yaşadıklarına rağmen, gitme!, demeyecekti. İdealleri olan bir adamdı o. Bunu ilk geldiği günden itibaren de söylüyordu. Hiçbir söz vermemiş, vaatte bulunmamıştı. Şimdi Hevin' e uyup onun istekleri doğrultusunda hareket etti diye yanında kalmaya mecbur etmiş gibi davranmasını istemiyordu. Gözünden o bakışı okumak istemiyordu tek istediği şey biraz önce yaşadığı özel anlarla onu hatırlamaktı. Belki gitme dese gitmeyecekti am
