Agit ağa, oturduğu yerden sırtını dikleştirerek ayırdı. Doğru anlayıp anlamadığından emin olamadı. Çünkü oğlu elini öpüp evden ayrılırken onu son kez görüyormuş gibi hissetmişti. Tüm itirazlarına ve tatlı dilli yakarışına rağmen gideceğini düşündüğünden kal diye ısrar ederek aralarındaki incelmiş perdeyi yok etmek istemedi. Koskoca adamdı. Vardı onunda kendince bir hesabı.
"Ne olmuş Hevin' e ve sana?"
Memo dudağının kenarını kemiriyordu içten, heyecanlıydı aynı zamanda da tedirgin. Atmaya çalıştığı adım göründüğü kadar basit değildi. Üstelik bunun farkındaydı. Yine de kararı karardı, Hevin' i önce canına sonra yanına yoldaş edecekti. Babasının ikinci kez tekrar ettiği soru ile sıyrıldı düşüncelerinden.
Ahkam kesmek kolaydı, biz birbirimizi seviyoruz herkes bilsin, etsin falan... karş
