Hevin, duyduğu sesle korkuyla yerinden sıçradı dışarıdaki adamların da onun için endişelendiklerinden habersiz. Sağına soluna bakındı kardeşi oda da değildi. ''Hevi?'' diye fısıldadı elini göğsünün sol yanına bastırarak. Hüseyin ağabeyinin sesini tekrar duyunca yüzüne dökülen saçlarını geriye atarak yalın ayak kapıya çıktı. Kendisini görüp derin bir soluk alan adamı süzdü baştan aşağı sonra gözünü ovuşturarak odasından çıkan kardeşini. İkisi de iyi görünüyordu. O bir şey söyleyemeden Hüseyin' in arkasından nasıl çıktığını anlamadığı Memo, ona hızla sarıldıktan sonra konuşmaya başladı.
''Çok şükür iyisin. Sana bir şey oldu sandım.''
Hevin' in gözleri doldu. Ne adamdan kopabiliyor ne de sarılabiliyordu. Memo dönmüş müydü? Yoksa rüya mıydı? Hiçbir rüya bu kadar gerçekçi olamazdı. Resmen k
