İnsan yaşadıklarıyla olgunlaşıyordu. Düşünceleri değişiyor, geriye baktığında umursamazlıkları büyük bir çember içinde daralıyordu.
Yaşadıklarıma baktıkça hayatın gerçek yüzünü şu an görüyordum. Kötülerin saf dışı bırakıldığı hayatım, kötülerin idame ettirdiği bir gerçeği önüme sürüyordu. Şu an ise bu hayata alışmaktan korkuyordum. Onlara alışmak benim kendimi sakındırdığım hayatı altüst ederdi.
Sabahtan bu yana valizdekileri yıkayıp ütüleyip asmakla meşguldüm. Yatağın ucuna oturduğumda akşam ezanı okunuyordu. Yorgunluktan dilim damağıma yapıştı. Köşedeki sürahiden su doldurup içtim. Eklemlerime giren ağrı kamburlaşan sırtımı dikleştirmemi sağladı. Yavaşça kalkıp banyoya geçtim. Duştan sonra abdestimi de aldıktan sonra akşam namazımı eda ettim. Kur’an okudum, dua ettim derken kapı zilin
