Odanın aralık kapısından sızan ışık huzmesi ile adımlarımı oraya çevirdim. Kapıyı biraz daha araladığımda Yiğit’in arkası dönük sırtıyla karşılaştım. Dalgın bir ifadeyle camdan dışarıyı seyrediyordu. Yanına yaklaştığımda beni fark etti mi bilmiyorum ama ben fark edilmek için onun gibi kalçamı masaya dayayıp baktığı yere baktım. Boşluktaydı, nasıl bir ifade takınacağını bilmiyordu. Elinde kutu vardı, hafif kırdığı dizinin üstüne koymuş kutuyu açmakta kararsızlık yaşıyordu.
Koluna dokunduğumda başını yan tarafa çevirip bana baktı. Gözlerinde bir acı haykırış vardı. Bu hissi bilirdim, onu ben hep bilirdim aslında. O hep diğer yanıydı, yaralı, çaresiz bir çırpınışla düştüğü yerden kurtulmak istediği yanı… Onu iyi edemezdim belki ama ona iyi gelebilirdim. Gülümsediğim an beni kolunun altına a
