Tırnaklarımla masada ritim tutarken bir an olsun aklımdaki düşüncelerden kendimi uzak tutamıyordum. Günlerce, saatlerce, dakikalarca beni derin bir düşünce alıp farklı bir hale getirebiliyordu. Aslında bu benden hiç gitmiyordu ya, orası ayrı bir durumdu tabii.
Sırtıma konan polarla sırtımı sandalyeye yasladım. Diğer elindeki çay kupasını ise önüme koyup tam karşıma oturdu. Takımlardan kurtulmuş günlük spor kesime geçmişti. Parmaklarım saçlarına uzandı, dağınık saç görmeye dayanamadığımı hep söylemiştim.
“Uyumamışsın.” Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Bardağı alıp dudaklarıma götürdüm. Siyah çay beklerken papatya çayı ile karşılaşmak pekte şaşırılacak durum değildi Yiğit’e bakarsak.
“Sensiz yatak soğuktu.” Ufak bir tebessümle tekrar bakışlarımı ritim tuttuğum tırnaklarıma kaydırdım.
