Bütün camlar açık olmasına rağmen küçük atölyeyi saran tiner kokusu çok yoğundu. Ancak bu kokuya alışkın olan sarışın delikanlı kokunun çok da farkında değildi. Kendini önündeki tuvali tamamlamaya adamış bir şekilde, kulaklarına dolan şarkının ritmine uygun bir hızla fırçasını tuvale sürtüyor, ara sıra uzaklaşıp ortaya çıkan resme daha geniş bir perspektiften bakmaya çalışıyordu.
Bir anıyı, zihninde bir fotoğraf karesi gibi var edip tuvale aktarmak zordu. İnsan zihni anıların detaylarını zaman geçtikçe siliyordu zira. Gökmen bu noktada elinden geleni yapıyor, hatırlamak için zihninin sınırlarını zorluyordu. Hatırlayamadığında hayal gücünün eksik parçaları tamamlamasına izin veriyordu.
Neden kendini bu kadar zorladığını, neden saatlerdir bu küçük atölyeye kendini kapattığını ve kan ter
