Bölüm Şarkısı: Selma Hünel- Böyle Bir Kara Sevda Uyandığında güneş çoktan batmıştı. Uyuşukça kırpışan gözleri günlerdir Arslan'la uyuyup uyanmaya alıştığından belki de önce yanını yokladı. Dudaklarından sevgilisinin adının dökülüp, çevresine bakınmasının ardından odasında olduğunu fark etti. Doğru ya, Arslan gitmişti. Çöken farkındalıkla kendini sırt üstü yatağına bırakıp bir süre tavanıyla bakıştı. Uyumanın hiçbir faydası olmamıştı. Göğsündeki ağırlık da, içini saran kasvet de olduğu yerde duruyordu. Sanki dünyanın bütün renkleri solmuş, neşesi, umudunu da alıp atmosferini terk etmiş gibi cansız hissediyordu. Arslan geri dönene kadar da öyle kalacaktı muhtemelen. İşin en kötü yanı da bu değil miydi? Ne zaman biteceğini bilse gün sayarak, heyecanla karanlığın biteceği anı beklerdi. Ama o

