GÜNEŞ DOĞAR KAYBOLURSUN
Ahmet Kaya- Yakamoz "Biliyorlar..." Cümle ağırlığıyla gelip kuruldu ruhuna. Nabzı hissettiği korkuyla hızlandı. Kulakları kendi kanıyla uğuldadı. Ellerini bir uyuşukluk sardı. Ancak Gökmen bomboş bir ifadeyle, acıyla kısılan elalara bakmaya devam etti. Biliyorlardı da ne demekti? Neyi biliyorlardı? Unutmak, belki de tanrının insanlara bahşettiği en merhametli hediyeydi. Çünkü unutmadan yaşayamıyordu insan. Unutmadan devam edemiyordu. Korkuyu, acıyı, ölümü, kırgınlıkları, kederi... Gökmen de unutmuştu. Bir zamanlar Arslan'ı sevmekten neden korktuğunu; ona baktığında hızlanan kalp atışlarının, titreyen ellerinin, karıncalanan teninin, bir gün görmediğinde hasret hissedişinin neden onu korkuttuğunu unutmuştu. Birini severken bile sevmekten korkmak çok yorucuydu zira. İnsanın kendi kalbi
- Yazar
