İki yanı ağaçlarla çevrili düz yolda yaprakların hışırtısından başka duyulan tek ses, aynı ritimde ilerlettiğimiz adımlarımıza eşlik eden Mete'nin bisikletinin tekerinin dönerken çıkardığı sesti. Son birkaç günde rutinleştirdiğimiz bu düzen, Mete'nin ayaklarımın yorulduğu her an üzerine binerek gidebileceğimiz bisikletini daima yanında taşımasından kaynaklanıyordu. Ona okula otobüsle gidebileceğimi söylesem de otobüse binmeden önce ve indikten hemen sonra yürünecek yol uzunluğunu hesap edip bu fikrimi anında reddediyordu. Benim de işime gelmeyen bir durum yoktu. Onunla bisiklete binmek ve bisiklet eşliğinde yürümek açıkçası canıma minnetti.
Yine bir okul dönüşü Mete'yle birlikte sessizce yürürken aklımda Yasemin'in son zamanlarda takındığı garip ruh halleri vardı. Ona yardım etmek istiyor
