Ayaklarımın önüne bir yokuş serildi. O yokuşu adım adım tırmanırken bana eşlik eden bir yoldaş buldum. Bazen arka arkaya, bazense yan yana yürüdük. Kimi zaman yabancı adımların arasında yolumuzu bulduk. Kimi zamansa kesişen gölgelerimizin arasında birbirimizi bulduk.
Mete'yle konuşmaya başlamamın ardından ertelenen yarı final maçımız iki gün önce yapılmış ve sahadan galibiyetle ayrılmıştık. Ayrıca uzun zaman sonra kendimi tekrar gösterebilme şansı bulmuştum. Şimdiyse Metelerin final maçı yaklaşıyordu. Hayatımız böyle bir kısır döngüde ilerliyordu.
Rüzgar açık saçlarımın arasına girip onları efil efil uçurururken loş, sarı sokak lambasının ışığının aydınlattığı parkın çimlerinde ayaklarımı öne doğru uzatmış bir biçimde oturuyordum. Parkın ortasına kurulu ve hemen önümde duran basketbol po
