SERHAN
“Davut abinin selamı var!”
Sese dönmeme fırsat bulamadan silah sesi ve kaval kemiğimdeki acıyla yere eğildim.
Yüzü kar maskeli ufak tefek biriydi.
Hemen çıkışa doğru kaçtı.
Elimi kanayan yere bastırdım. Diğer elimle telefonu alıp, Erkan’ı aradım, sesimi normal tutup,
“Erkan nerdesin kardeşim” dedim.
“Evdeyim abi, Elif’le oturuyoruz.”
“Erkan kimseye çaktırmadan acil ofisin otoparkına gel, ama kimseye belli etme”
“Tamam”
Yanında Elif olduğu için sorgulayamamıştı.
20 dakika sonra Erkan otoparkta etrafına bakınıyordu.
Seslenip elimi kaldırdım.
Bana doğru koştu, arkasında da Elif vardı.
Erkan yanıma gelince kızarak,
“Sana kimseye çaktırma demedim mi”
“Abi yanımda oturuyordu, kulağı tavşan gibi, acil gel diyince duydu, durduramadım. O da geldi. Sana ne oldu, neden yerde o
