Rüyamda Halil İbrahim’i görmüştüm uyanmadan hemen önce. Bana rengarenk bir uçurtma yapmıştı, denizlerle yarışacak mavilikteki gökyüzüne beraber uçurmuştuk. O anın verdiği özgürlük hissi hala vücudumda geziniyorken gözlerimi aralamaya çalıştım. Rüya olduğunu bilsem de hayaliyle bile biraz daha umut dolu hissedebilmiştim. Sıcacık yatağın içinde vücudumu esnetirken sol koluma çarpan vücutla irkildim. Anlayamadım, hafifçe başımı çevirip tek gözümü açtım.
Alp, yanımdaydı.
Beynim birkaç saniye boyunca devreye girmedi.
Yatağımın içindeydi, lacivert renk ona çok yakışan pijamalarıyla bedenini bana çevirmiş, sağ kolunu kendine destek yaparak çenesini avucunun içine alıp beni izleyen Alp’i de rüyamın devamı sandım. Dün gece benim yanıma geldiği an beynimin içinde şimşekler çakarak bana gerçeği
