Evde çıt çıkmıyordu.
Cihat’la Alp gittikten sonra Halil İbrahim’in yarasıyla ilgilenmişti Gülendam abla. Kendini fazla zorlamış olmalı ki ateşi yükselmişti. Verdiğimiz ilaçlar sayesinde uyuyakalmıştı. İpek ile Canan Hanım odalarından çıkmamışlardı, Akif neredeydi bilmiyordum. Tuğrul, Halil İbrahim’in başında bekliyordu. Ben ise odama çıkmış, aklımı toparlamaya çalışıyordum. Dayanamayacağım bir noktaya geldiğimde telefonuma sarıldım. Savcıyı ararken iç sıkıntım fazlaca artmıştı.
Birkaç çalışın ardından aramayı cevaplandırdığında ‘‘İyi akşamlar,’’ diye lafa girdim.
‘‘İyi akşamlar Hüma,’’ diye karşılık verdiğinde ses tonu pek mutlu değildi. ‘‘Kusura bakmayın rahatsız ettim,’’ dedim utanarak. ‘‘Hayır rahatsız etmedin, bende seni arayacaktım zaten.’’
Onun cümlelerinden cesaret aldım. İçi
