Salonun bağlandığı koridorda, kıyafetlerimi değiştirmiş halde volta atıyordum. Montumu bile giymiştim, Akif’i bekliyordum. Gülendam abla, İpek ile Canan Hanım’a ben hazırlanırken haber vermiş olmalıydı. Onlarda benim yanımda ayakta bekliyorlardı. Gerginlikten parmaklarımı çıtlatıyordum. Gülendam abla, hala uykusunda olan Leyla’nın yanındaydı. Evin içine sessizlik hâkimdi. Kimse soru sormaya cesaret edemiyordu. Korna sesini duyduğumda “Geldi,” dedim kendi kendime. Gülendam abla birkaç saniye sonra odadan çıkmıştı.
“Leyla size emanet. Bir şey olursa arayın.”
Gülendam abla, Canan Hanım ve İpek’le konuşurken ayakkabılarımı giymiştim bile. Kapıyı açıp onun için açık tutmaya devam ettim. Vestiyerden krem rengi kaşe montunu giyip saçlarını içinden çıkardı. Stresle ayakkabılarını giymeye çalışı
