EFSUN
Dudaklarımın kıvrılmasına sebep olan o an, tekrar gözlerimin önünde canlandı.
Çift çizgiyi gördüğümüz anda, ikimiz de içimizde patlayan o büyük coşkuyla banyoda çığlıklar atıyor, birbirimize sarılıyorduk.
Miran, öyle bir heyecanla beni sırtına aldı ki, neredeyse birkaç tur kendi etrafında döndü. Gülüşlerimiz, nefeslerimiz birbirine karışmış, o an zaman durmuş gibiydi.
Baba olmanın sevincini en derinden, en güzel şekilde yaşayan Miran, bunu en çok hak eden adamdı. O gün, hamileliğimi hemen herkese söylemekten vazgeçtik.
Geçmişimin gölgesinden ötürü ikimiz de korkuyorduk; ama korku, tedbirimizi asla elden bırakmamıza engel olmuyordu. O gece, hemen Miran’ın tanıdığı güvenilir bir doktorun kapısını çalmıştık.
Geç saatin, gece olmasının hiç önemi yoktu Miran için. O, baba olacaktı;
