Dur bir dakika.
Ben anonimi buraya mı çağırmıştım?
Anonim buraya geliyordu. Hem de ben ağlıyorum diye.
Tanrım nasıl insanlar yaratıyorsun böyle? Neden iyi insanlar mutsuz oluyor? Neden benim gibi birine böyle birini bahşettin ki?
Benim diğerlerinden ne farkım var? Ben onu üzmüyor muyum fark etmeden? Başında onu nasıl tersledim ve hala da ona pek güvenemiyorum. Resmen bana yapılanların hıncını ondan aldım. Peki... neden bir anda bana böyle birini bahşediyorsun? Büyük bir iyilik mi yaptım birine yoksa onu da kendim gibi yıkmak için mi bana yolladın? Ben... yapamazdım ki, kıramazdım onu. İşte bu yüzden mutsuz oluyordum. Kıramam deyip kendimi kırıyordum ama anonim sanki kırılmama değecek biriydi. Sanki...
Ya da beni asıl kıracak kişi oydu. Belki de öyle iyi bir oyuncuydu ki beni paramparç
