Azer kapıyı sertçe çekip çıktı.
Koridorun loş ışıkları, konağın uzun taş duvarlarında gölge gibi uzuyordu.
Ayak sesleri sessizdi ama içindeki öfke gürültülüydü.
Aşağı kata indi.
Salon hâlâ kalabalıktı, düğünün artçıları sürüyordu.
Devran ve Hakan içiyordu avluda .
Azer kimseye bakmadı.
Sanki hepsi onun için sadece dekor gibiydi.
Cebinden sigarasını çıkardı, dudaklarının arasına koydu.
Çakmağı çaktı.
Alev yüzünü bir an aydınlattı.
Bakışlarında boşluk vardı, ne zafer ne mutluluk.
Sadece soğuk bir tatmin.
Devran yanına yaklaştı.
“Gelinin yukarıda ağam sen nereye lan ” diye sırıttı.
Azer sigaradan bir nefes aldı.
Dumanı ağır ağır üfledi.
“Ben kimseyle gelin-güvey oynamam,” dedi.
“Bozkurt’un sevdiği kadına dokunacak kadar düşmedim daha amına koyayım .”
Devran kaşlarını kaldır
