Hamileliğimin sekizinci ayında hapis hayatım gardiyanım Kaan yüzünden daha da ağır kurallara tabi olmuştu.
Artık sokağa çıkma yasağı da getirmişti bana, sporları azaltmıştı en azından, ama biraz nefes almak için bile dışarıya çıkmama izin vermiyordu.
Bunun sebebi de sokakta doğum yapmamdan korkuyor oluşuydu, ama daha doğumuma bir ay kadar süre vardı!
Evin içinde bunalıyordum, o da benim yanımda durup kaçmama müsaade etmiyordu.
Canım sıkılmasın diye sürekli aktiviteler yapmaya çalışsa da yetmiyordu işte, çok sıkılıyordum ben böyle olunca.
Zaten bu aralar duygularım daha da karmaşıklaşmıştı, sürekli ağlarken buluyordum kendimi, hislerime engel olamıyordum bir türlü.
Geçen gün yere peçete düşürmüştüm, eğilip onu alamadığım için saatlerce ağlamıştım sebepsizce.
Kaan sabırlı bir adamdı
