Arabanın içinde, arka koltukta kollarımı göğsümde sıkıca kavuşturmuş, öne bakıyordum. Abim direksiyona yapışmış, dişlerini sıkıyor, Ecem ise yan koltukta huzursuzca ellerini ovuşturuyordu. Sessizlik çok uzamıştı; o yüzden ben bozmayı seçtim.
“Şimdi soruyorum,” dedim ani bir çıkışla. Sesim tok, meydan okuyan bir tondaydı. “Benim Kutay’la yan yana gelmem dünyanın sonu, öyle mi? Peki senin bu kızla yan yana gelmen ne oluyor abicim?”
Melih abimin gözleri bir an aynadan bana kaydı, çenesini iyice gerdi. “O başka,” dedi kısaca.
“Yok canım! Ne alaka başka?” dedim iğneleyici bir kahkaha atarak. “Benim sevgilim olunca ‘tehlikeli’, seninkisi olunca ‘masum’ mu oluyor?”
Ecem boğazını temizledi, sakinleştirmek istercesine:
“Yasemin… mesele öyle değil. Melih sadece seni korumak istiyor.”
Gözlerimi
