Arthur
"Bana bunu dediğine inanamıyorum!" onu reddetmemi istemişti resmen. Nasıl bunu bu kadar rahatça söyleyebilirdi aklım almıyordu. Onu orda bıraksam da çok fazla uzaklaşmamıştım hareketlerini duyabiliyor ve onu hissedebiliyordum. Gittiğimden beri sıkıntılı şekilde nefes alışlarını ve huzursuz oluşunu çok iyi hissediyordum. Bir ağacın altına gidip uyumaya çalıştım.
Uykumdan izlenildiğim hissi ile birden uyanmıştım. Kurt güdülerim anında uyarılmıştı. Hızla kalkıp etrafı kontrol ettiğimde arkamda hissettiğim beden ile ona bakmadan sertçe tuttup ağaca dayadığımda gördüğüm kişi ile afallamama neden oldu. İrina karşımda duruyordu şu an.
"İrina?" şaşkınca eşime bakarak. Neden böyle tehlikeli bir harekette bulunmuştu ki! Ona zarar verebilirdim.
"Arthur pençelerini gevşetebilir misin?" d
