İrina
Odada birbirlerini en ufak bir harekette öldürecek gibi iki türe bakıyordum. Arthur ve Alexander resmen birbirlerinin üzerinden gözlerini hiç ayırmadan inadına bakıp duruyor diğer üyelerde alfalarının tek bir hareketini resmen bekliyordu.
Tanrım ben bunlarla nasıl planı uygulayacaktım.
"Beyler!!!" bağırmamla herkesin bakışları bana döndü.
"Eğer biraz daha birbirinize bu şekilde bakmaya devam ederseniz birbirinize yapmak istediğiniz şeyleri ben size yapacağım haberiniz olsun"
"Sen onu köpeğine söyle İrina"
"Alexander!"
"Senin o ağzını beynine kadar gömerim bakalım o zaman da bu şekilde konuşabilecek misin!" Arthur cidden kendini fazlasıyla zor tutuyordu. Kurdu ara ara yüzeye çıksada Arthur hemen ipleri ele alıp geri çekiyordu ama gel gör ki Alexander kendini tutmak için hi
