"Dinle beni bir aşk sen sen İstanbul sever seni sen beni seversen, dinle beni bir aşk sen sen İstanbul döver seni sen beni üzersen.."
Mina yine gece olunca ağlamaya başlamıştı. Şu anda saat gecenin ikisi ve biz odanın içinde şarkı söyleyip oynuyoruz. Çağla bebeğin eşyalarını katlıyordu. Oda artık daha toplu, daha düzenliydi ilk girdiğim güne nazaran. Ben bebekle ilgilenirken kadın hem işini yapıyor, hem dinleniyor, hem bakımını yapıyor. Benim bu yaptığımı annesi yapmalıydı ki kadının dikişleri iyileşsin, kadın kendini toplasın ama nerde, ceza veriyor aklınca.
"Ver tatlım, sen yat artık yoruldun."
"Uykun varsa biraz daha kalabilirim."
"Yok canım, sağol. Sende olmasan ne yapardım ben. Hakkını ödeyemem."
"Ne demek." Bebeği annesinin kucağına verdim. Onlar koklaşırken çıktım odadan. Kaldı
