Akşam yaşadığımız gerilimin ardından ikimizin de uykusunun kaçtığından emindim. Ancak birbirimizle muhatap olmamak için odalardan çıkmadığımız besbelliydi. Koridordan gelen ayak sesi ve bavul tekerleği tıkırtılarının ardından dönüp durduğum yataktan çıktım. Telefonu elime alıp saatin dokuz buçuk olduğunu gördüm. Odadan çıktığımda annemin hazırlanmış vaziyette evden ayrılmak üzere olduğunu fark ettim. Lavabodayken duyduğum kapı sesiyle annemin tek kelime etmeden çıktığını anladım. Mutfağa geçince, hazırlanıp bırakılmış kahvaltı sofrası vicdanıma bir yumruk darbesi indirdi. Anneme çok yüklendiğimi düşünüp kendimi suçlamaya meyletmişken, savurduğu hakaretleri anımsayıp dişlerimi sıktım. İçimde duyduğum şey; salt öfkeden çok, en sevdiğim insanın beni en çok yıpratan insan oluşuna bir isyandı.
