“Öyle daha mutlu olacak mısın? Yani beni artık hiç görmediğinde, hayatından çıkardığında? Özlemeyecek misin?”
Ne demek bir daha hiç görmemek, daha kollarından kopmadan özlüyordu Gökçe kocasını ama işte.. İşte öyle beter ve yapayalnız yıllar geçirmişti ki ilk kez birine güvenmiş o da tüm güvenini tuzla buz edip ellerine vermişti.
Adam gözlerine büyük bir beklenti ile bakarken konuşamayınca bakışlarını kaçırdı Gökçe.
“Yusuf ben evliliğe hazır değilmişim diyorum. Seni affetmekle, annenin hakaretini sineye çekmekle de olmuyor.”
Gözleri önündeki adem elması ağır ağır hareketlendiğinde kocasının seslice yutkunduğunu duydu Gökçe. Onun için ne kadar zor olduğunu kendinden biliyordu.
“Beni bir daha görmemeye razısın yani?”
Bu kez kendi arzusu ile adamın dudaklarına alnını bastırdı Gökçe
