17. BÖLÜM

1501 Kelimeler

"Mutluluğu sende bulan seninledir." Mevlâna Feraye Kapı sesiyle uyandım ama o kadar yorgun o kadar halsizdim ki başımı kaldırıp gözlerimi açamadım. Kim gelmiş anlayamadım bu yüzden. Birden kokusu geldi burnuma. O erkeksi, ormanları andıran o koku. Derin bir nefes aldım onun kokusunu bile özlemiştim. Onun beni bu şekilde gördüğü aklıma gelince gözlerimi açmak bile istemedim. Kalbim acıdı bu kadar aciz, savunmasız karşısına çıkmak gururumu kırdı. Gözlerim doldu ama ağlamayacaktım. Bir de ağladığımı görsün istemiyordum. Sol yanımda bir hareketlenme oldu. Sandalye ayak sesi duydum yanıma yaklaştı. Sanırım sandalyeyi çekip yanıma oturdu. Sol elimi tuttu. Öyle bir naif tutuyordu ki incinirim diye korkuyordu sanırım. Islaklık hissettim elimde sıcacık. Elimi öpmüştü. Sonra ağzından dökülen

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE