57. BÖLÜM: KIRILMA
Ömer sabah mesajla başladı.
“Uyan.”
Elif telefonu eline aldı. Okudu. Bıraktı. Kalbi hızlıydı ama yüzü sertti.
Bir mesaj daha geldi.
“Kaçamazsın.”
Elif yazdı.
“Beni rahat bırak.”
Cevap anında geldi.
“Rahat yok dedim.”
Telefonu kapattı. Anneden ses geldi.
Elif hamile olunca gerçek annesi onu tek başına bırakmak istemedi ve onun yanında kalmaya başladı.
“İyi misin kızım?”
“İyiyim anne.”
Yalandı.
Boran mutfaktan bağırdı.
“Kahvaltı var.”
“Elim almıyor.”
“Yine mi?”
“Uzatma.”
Boran sustu. Siniri içine attı. Ama gözünden kaçmadı. Elif’in eli titriyordu.
Telefon tekrar titredi.
Bu sefer arama.
Açmadı.
Bir daha.
Açmadı.
Üçüncüde kapattı.
Mesaj geldi.
“Açmazsan gelirim.”
Elif ayağa kalktı.
“Anne ben çıkıyorum.”
“Nereye?”
“Hava almaya.”
Boran araya g
