49. BÖLÜM: MEYDANDAKİ İKİ YÜZ
Boran meclisten çıktığında kafası yine karmakarışıktı. Eve dönmek istemedi, ama gidecek başka yeri de yoktu. “Eve dönmek” dediği şey de zaten huzur değildi, sadece duvarlar ve sessizlikti. Elif’in dün geceki hali gözünün önünden gitmiyordu. “Kurallar değişti” demişti ya… Bir kadının o cümleyi bu kadar düz, bu kadar net kurması Boran’ın sinirine dokunmuştu. Sinirine dokununca da gururuna dokunmuştu. Gururuna dokununca içindeki o eski, çürük öfke hortlamıştı.
Akşam üzeri köy meydanına uğradı. Kahvede oturur, iki laf ederim diye. Belki de kendini kalabalığa atarsa kafası dağılırdı. Kendini dağılınca “haklı” hissederdi. Boran’ın kafası böyle çalışıyordu.
Meydana yaklaşınca kalabalığın içinde Elif’i gördü.
Bir an durdu.
Elif tek başına değildi.
Ömer’le yan ya
