51. BÖLÜM: KIRILMA
Elif sabah gözünü açtığında ilk gördüğü şey Boran’ın boş yastığıydı.
Gece geç gelmişti. Yine.
Umursamadı gibi yaptı ama içi kaynıyordu.
Yatakta doğruldu.
“Pozitif,” dedi kendi kendine.
“Lan resmen test pozitif çıktı.”
Kalktı, mutfağa gitti. Çay koydu. Oturmadı. Ayakta içti. Midesi bulanıyordu ama sebebi çay değildi, onu da biliyordu.
Boran arkasından geldi. Üstünde ev hali. Uykulu ama tetikte.
“Günaydın,” dedi.
Elif bakmadı.
“Gün mü aydın sence?”
Boran kaşlarını çattı.
“Yine mi başladık?”
“Başlamadık,” dedi Elif. “Bitiremedik.”
Boran sandalyeyi çekti, oturdu.
“Dün gece konuşacaktık.”
“Elif başını çevirdi.
“Biz karı kocayız Boran. Her konuşma ‘konuşacaktık’ diye kalıyor.”
Boran sinirlendi.
“Ömer yüzünden mi bu trip?”
Elif çayı bardağa bıraktı. Sert.
