EZMAN
“Min berê xwe da te. Ez jı te hezdıkım.”
(Ben sana çoktan vurulmuşum. Seni seviyorum.) Beni itiraf yapmaya o an iten neydi bilmiyorum. Kalbim dile gelmek istemiş ben de izin vermiştim. Sözcükler öylesine kolay dökülmüştü ki sanki çıkmak için uzun zamandır beklemişlerdi de özgürlüğe kavuşmak ister gibi havaya karışmışlardı. Berfin'in deniz ve göğün tonuna sahip gözleri ışıltılar saçtı. Parlaklığı kalbimi aydınlattı.
“Ez evîndarê te me.” (Ben sana aşık oldum.) Bir erkek iki çift sözle kendini dünyanın sahibi sanabilir miydi?
“Harbi mi?” diye sordum salak bir şekilde. Elim acıyordu ama o kadar da önemli değildi. Aklımda sorular vardı. Anlayamadığım durumlar açıklığa kavuşmadan konuyu kapatmaya niyetli değildim. “Peki o zaman, o gece yeniden birine aşık olursam o sen olursun,” dediği
