17 Aralık
Kars
Gözlerimi açmadan sıcacık yatağımın içinde yan döndüm ve mırıldanarak gülümsedim. Alarm yok! Aynı saatte uyanmak, aynı saatte sofrada olma zorunluluğu yok! Kendimi cehennemden sıyrılıp cennete düşmüşüm gibi hissediyordum.
Bir anda yüksek sesli bir alarm ötmeye başladığında, olduğum yerden çığlık atarak sıçradım. Deli gibi etrafima bakıp, bu anda alarm sesinin odanın köşesinde, yukarıda bulunan hoparlörden geldiğini fark ettim.
"Olamaz ya..." diye söylenerek gözlerimi kapattım ve yüzümü ağlıyormuş gibi buruşturdum. "Yine mi alarm? Bu bir kâbus olmalı!.."
Söylenerek yerimden çıktım. Ağzımın içi çamur deryası gibi yapış yapıştı ve resmen ter kokuyordum. Alarm durana dek kulaklarımı ellerimle kapatarak banyoya doğru ilerledim.
Şeffaf banyonun içi de diğer her yer gibi siy
