Okşan’la buluştuğumuzda sıkıntıyla “Geldim, anlat hadi! Derdin ne?” dedim.
Uzanıp elimi tuttu. Hızla geri çektim. “Böyle yabani davranma tatlı serserim. Ben senin oğlunu taşıyorum. Bak şunun şurasında bir ay kaldı doğuma. Bir ay sonra böyle davrandığına çok pişman olursun ama iş işten geçer.”
Okşan’a sabır dileyerek baktım. “Ne istiyorsun! Yakamdan düşmek için ne istiyorsan hemen söyle, boşa harcayacak vaktim de sabrım da yok.”
Karnını okşadı. “Oğlumuzun yanında böyle konuşma, kötü etkilenecek ama,” dedi dudak büze büze. Ulan bu kadının nesini beğenip yatağına girmişim. Aklıma tüküreyim, bu kadar midesizlik beynimi nasıl felç etmemiş hayret.
“Gerçek adı Okşan olmayan Okşan. Ben bu zokayı yutmam. Senin gittiğin yollardan çok giden gördüm. Hani daha önce bana denk gelmedi ama denk gelen
