Alphan Karadağ (Sığınak - Şafak Vakti)
Miran Ağa götürülmüştü. Ayberk’le sığınağa dönmüş, o çantadan çıkan son "mirası" masaya yatırmıştık. Ayberk’in elleri titreyerek kaseti teybe yerleştirdi. Cızırtılı bir ses sığınağın duvarlarına çarptı.
"Ben İsra... Kod adımla Anka. Bu kaydı dinliyorsanız, Servet Mezcan nihayet son kozunu oynamış demektir. Çocuklarım... Ayberk, Aybüke... Babanızın elindeki o kanlı imzaların tek bir sebebi vardı: Sizin yaşamanız. Servet, o yıllarda henüz doğmamış olan sizi, teşkilatın 'genetik mirası' olarak işaretlemişti. Sizi birer laboratuvar projesi gibi büyütmek istiyordu. Miran, beni 'ölü' göstererek sizi bu sistemden kaçırdı. Biz Mardin’e ağalık davasına değil, sizi saklamaya geldik."
Ayberk’le birbirimize baktık. Oda dönüyordu sanki. Biz sadece bir aşiret ka
