Kenan Costa, sert bakışlarını kızının üzerinde gezdirirken salondaki koltuğa ağır adımlarla oturdu. Bacak bacak üstüne attı, ellerini dizlerinin üzerinde birleştirdi.
“Anlat bakalım,” dedi soğuk bir sesle. “Seni dinliyorum, Mira.”
Mira’nın yutkunduğu duyuldu. İçinden, şimdi sıçtım işte… diye geçirdi.
“Ne… ne anlatayım baba?” dedi kekelemeye yakın bir ses tonuyla. Gözleri babasının yüzünde bir cevap arıyordu. Acaba neyi duymuştu?
“Her şeyi,” dedi Kenan Costa, sesi buz gibiydi. Kaşlarının arasında derin bir çizgi belirmişti. “Mesela… Tuna’dan başlayabilirsin.”
Mira’nın kalbi bir anlığına durdu sanki. Gözlerini babasından kaçırdı, ellerini birbirine kenetledi.
“Ne… Tuna mı?” dedi şaşkın bir ifadeyle, ama sesi güven vermekten uzaktı.
Kenan öne doğru eğildi, kızının gözlerinin içine bakt
