Henüz ilkokul zamanlarında annem sürekli atasözü ve deyimler kitabını okumamı ve ezberlememi isterdi. Nedenini hiç bilmiyor olsam da, dediğini yapar ve her gece yatmadan önce ikişer tane atasözü ve deyim ezberlerdim. O zamanlar 'Yağmurdan kaçarken doluya tutulmak' deyimini her zaman kullanır ama anlamını bilmezdim. Araştırma gereği de hiç duymamıştım. Her zaman yaşadıkça anlarım deyip geçerdim.
Şimdi bunu Denya ile birlikte anlıyordum. Hatta çok güzel anlıyordum. Azrail'in, kendi ölümüne neden olacak Azrail'in göğsünde yatarken sakindi. Belki biraz da huzurlu. Ama sinirli değildi. Üzgün hiç değildi. Oysa bir kaç dakika önce ağlıyordu. Her şeyin farkında olmasına rağmen ağlarken bile ona bu denli yaklaşacağını, zamanla daha fazla acı çekeceğini bile bile göğsünde yatıp huzur buluyordu.
T
