~Pîrê Zeman~
Kanlı çarşaftan gözümü çekmezken sonunda istediğim olmuştu! Rezvan'dan da Haşimoğulları’nın soyu doğacak! Onla da devam edecek! Başımı çevirip Cemile'ye baktığımda tebessüm ederek çarşafa bakıyordu.
Kafamı kaldırıp karşımda duran Rukiye'ye baktım. Gözünü merakla üstümde gezerken ona baktığımı anlayınca başını yere indirdi.
“Roza nerededir?”
“Kapının önündedir. Gel dedim amma çekindiğinden gelemedi.”
“Çağır!” diye buyurmamla başını çevirip kapıya yürüdü. Kapıyı açıp Roza'yı çağırdı amma Roza'dan ses gelmedi. Rukiye bana dönüp başını hayır manasında sallayınca “Buraya gel!” dedim.
“Görende ayıp bir şey etmiş de bu denli kendini saklar!” diyen Belkıs’a döndüm.
“Haya ediyordur!” dememle “İyi ki gece etmedi! Maazallah çarşafta kan göremezdik!” demesiyle önüme döndüm.
“Etmem
