Bazen durup durup acaba bunlar neden benim başıma geliyor diye soruyorum, sonra hemen bir tövbe çekiyorum. İsyana girmesin diye.. Gerçekten hani diyorlar ya enerjin düşük, ne bileyim çakraların kapalı ya da anne karnında bir şeyler yaşamışsın falan falan. Vallahi billahi ben artık inanıyorum böyle şeylere çünkü başka daha mantıklı bir açıklama bulamıyorum. Canımın yanması da artık kâr etmez oldu, acı ruhuma sirayet ediyor, niye üzülmek zorunda olan benim bilmiyorum. Düşünmekten de iğrenir oldum..
Zaten kafamın içinde çalan savaş tamtamlarını zar zor susturup geldim buraya, çocuklar mutlu olunca benim de içim rahatladı biraz, ardından yine yeni yeniden Çağan'ın radarına girdim ve yine aklımı karıştıracak onlarca şey söyledi..
"Ya buna inanabiliyor musun Çağan, çok mu salak duruyorum ben y
