Okulun demir kapısını ittirip binanın içine girdim. Yorgundum ama bedenen değildi bu yorgunluk. Ruhumun yorulduğunu hissetmiştim okula gelirken. Belki de servisteki, benden korktukları için saygı gösteren insanlardan böyle hissetmiştim. Bilmiyorum.
Kantinde ilerlerken masalarda oturan kişiler bana selam veriyor ve kendilerini gülümsemeye zorluyorlardı. Kendimi daha da kötü hissettim bir anda. Midemin üzerine oturan yumrudan yüzümü buruşturmamak için bakışlarımı ileriye çevirdim.
Görkem'in oturduğu masa bomboştu. Kimse oraya oturmak istememiş olmalıydı. Görkem'in okula geleceğini de pek düşünmüyordum nedensizce. Bu sefer ona kesinlikle sert geçirmeyi becermiştim. İtibarı en az benimki kadar yerdeydi.
Bizim masayı es geçip yürümeye devam ettim. Arkamdan bana seslenseler de duymamazlıktan
