Can’ın Kaan’ı, yani kardeşini öldürmek istemesinin üzerinden tam bir ay geçti. O gün Can’ı vazgeçirerek doğru bir karar mı verdim yoksa yanlış mı yaptım bilmiyorum ama şimdilik vicdanım rahattı. Kaan belki başımıza başka kötülükler getirecekti, belki de şimdiye kadar yaptıklarından pişman olacaktı. Bilmiyordum, zaman gösterecekti.
Kapıyı tıklattım. İçeriden Can’ın “Gel” diyen sert sesini duyduğumda içeriye girdim ama gördüğüm manzara karşısında başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Can masasında oturmuş, önünde çalıştığı dosyalar vardı ama masada bir fazlalık daha vardı. O da hiç tanımadığım bir kadındı. Kadın Can’ın masasına oturmuş, elinde bir dosya tutuyordu. Giydiği etek benim giydiklerimden bile kısaydı, çıplak bacakları ortadaydı. Üzerinde ise neredeyse yok denecek kadar kısa bir blu
