Ellerini şakaklarına götürüp zonklayan bölgeleri ovalamaya başladı Devrim. Kulaklarındaki uğultu rahatsız ediyordu onu.
"Özür dilerim seni üzmek istemedim," diyen kadının sesiyle şakaklarını ovmayı kesti ve bedenini Kader'e döndü.
"Asıl ben özür dilerim. En başından beri sana her konuda dürüst olmaya çalıştım ancak aslında en dürüst olmam gereken konuda cevapsız bıraktım sorularını..." göğüs kafesini yükseltecek kadar derin bir nefes alıp yavaşça bıraktı. Ona dikkatle bakan kadının uçuşan kahverengi saç tutamlarını seyretti kısa bir an. Rüzgarda dans eden saçlardan bakışlarını alıp kadının aynı renk gözlerine çevirdi. Her an ağlamaya hazır bulutlu gözler göğsünde bir ağırlık oluşturuyordu. Elini uzatıp kadının yüzüne dokunmayı istedi. Ona istediğini vermek istedi. Kader ne istiyordu ki?
