Taksiden ücreti ödeyip Betül'ün evine doğru yürümeye başladım. Bu kız neden böyle bir yerde oturuyor anlamıyorum. Bu yokuşu her gün inip çıkmak yormuyor mu acaba? Taksici bile abla o yokuşu çıkmasak olmaz mı diyerek beni beş yüz metre geride indirdi. Betül sanırım formunu böyle koruyor. Bir kaç kez geldiğim için şimdiden yorulmaya başladım. Yokuştan çıkmakla kalmıyor insan birde dört kat merdiven çıkmam gerekiyordu. Asansörü bence zorunlu tutmaları gerekiyor bu ne arkadaş. Nefes, nefese çıktığım merdivenlerin sonunda Betül kapıyı açmış bekliyordu.
"Betül bence sen buradan acilen taşın. Arkadaş bu nedir böyle çık, çık bitmiyor" diye söylenerek içeri geçtim.
"Ben alıştım aslın da öyle zor gelmiyor" derken göz devirdim. Buna alışmaya hiç gerek yok.
İçeri geçip oturdum. Betül sadece hoş gel
