Sevkiyat Günü
Sabahın ilk ışıkları limanın sisli hattını zar zor deliyordu. Gökyüzü gri, denizse kurşun gibiydi. Rüzgârın taşıdığı tuz kokusu bile ağırdı bugün. Sanki her şey, olacakları önceden biliyor gibi sessizdi.
Yağmur, limana yakın terk edilmiş bir depoda buluşma yerine ilk gelen olmuştu. Elinde hâlâ Asil’in ona verdiği küçük siyah cihaz vardı. Başparmağının altında duran düğme, bütün gece boyunca kalp atışı gibi parlamıştı sanki. Her yanıp sönüşü, Asil’in nefesini duyar gibiydi.
Kapı gıcırdayarak açıldı. İçeri önce Nazlı girdi, ardından Beyza, Sıla, Eva ve Büşra. Her biri farklı bir yorgunluk taşıyordu ama yüzlerindeki kararlılık aynıydı.
Nazlı, ellerini montunun cebine sokarak etrafı süzdü.
“Güzel, kimse bizi takip etmemiş gibi görünüyor.”
Beyza, küçük bir masanın üzerine d
