Asil Denizhan
Laboratuvarda Yağmur’u izliyordum. O beyaz önlüğünün içinde, deney tüpleriyle uğraşırken ki ciddi ifadesi... Bu kadın beni deli ediyordu. Her yanıyla mükemmeldi o zekası, o dik başlılığı ve şimdi bu kimyager kimliği...
İçimdeki karmaşık duygularla baş edemiyordum. Normalde her şeyi kontrol altında tutardım ama o... O benim tüm kontrollerimi altüst etmişti. Şimdilik akışına bırakmaya çalışıyordum ancak her geçen dakika daha da zorlaşıyordu.
Dayanamayıp arkasına yaklaştım. Bedenimi ona yasladım, ellerimi beline doladım. “Kimyager halin pek ilgimi çekti,” diye fısıldadım kulağına dudaklarım tenine değerken. “Deney yaparken de bir sevişsek mi? Napsak?”
Yağmur irkildi, yüzü anında kıpkırmızı oldu. “Çok oluyorsun Asil ya? Ne diyorsun sen?” diye itiraz etti ama sesindeki titrem
