Bir gün boyunca uyanıp geri uyumuş ve bütün günüm bu şekilde geçmişti. O zamanlar arasında gelen gideni yarım yamalak hatırlıyordum. Ama en çok yanımda varlığını hissettiğim kişiler, Asil Esila ve Dilek’ti. Füsun teyze ve Emel de gelmişti, ama Esila’yı alıp geri dönmek zorunda kalmışlardı.
Nihayeti tamamen kendime gelip dinç hissettiğimde kapı hızlı bir şekilde çalındı ve hemen açıldı. Gözlerim kapıya iliştiğinde, Asil de benimle Aynı hızla kapıya baktı. O sırada Asil bize özel verdikleri VIP odanın balkonunda sigara içiyordu. Beni VIP odaya aldırmıştı, daha iyi hizmet alabilmek için. O an anlamıştım paranın her şey olmasa da, çok şey olduğunu...
“Abla!”
Irmak’ın korku sesini duyduğumda yavaşça yatakta doğrulmaya çalıştım, ama ne yazık ki başarılı olamadım. Sırtım gerçekten de acıyordu.
