***
Hazel'in apartmanında adımlarımı atarken kalbimin sıkışmasına engel olamadım onu öyle çok özlemiştim ki.. Aslında herkesi çok özlemiştim sanki asırlardır başka yerde gibiyim.
Nihayet vardığımda kapıyı heyecanla tıkladım, bir kaç dakika sonra içeriden 'geliyorum' sesini işittim. Kapı açılınca Hazel'i görür görmez boynuna atladım. Hazel beni ittirirken anlamsızca ona baktım.
"Hazel?"
"Ne oluyor ya, sen kimsin?" Dediğinde şok olmuşçasına suratına baktım.
"Ne demek sen kimsin Hazel?"
"Dur ya, adımı nereden biliyorsun? Kimsin kızım sen?" Dedi kaşlarını çatarak.
Sessiz ve inanamaz bir şekilde ona bakarken bir anda içeriden Kutay'ın gelip bana sarılmasıyla biraz olsun gevşemiştim.
"Bir tanem iyi misin?"
"Kutay, beni hatırlıyorsun değil mi?"
"Tabii ki." Dedikten sonra çatık kaşlarla
