Ne kadar geçmişti emin değildim ama boşlukta aşağı doğru inmekten yorulmuştum. Yaptığım hiçbir şey yoktu ama yine de bedenim çok fazla bitkindi.
"Yamaç." Diye mırıldandım.
"Hı?"
"Eğer buraya tek başıma atlasaydım kafayı yerdim."
"Evet öyle oluyor." Dediğinde dudaklarımı büzdüm.
"Senin için çok üzgünüm."
"Sorun değil." Dedi gülümsemeye çalışarak.
"Okula ilk geldiğimiz zamanı hatırlıyor musun, beni sırandan itmiştin."
"Unutur muyum, senin çok bilmiş arkadaşın da başımı ütülemişti."
"Sende kimseyle iyi anlaşamıyordun ama Yamaç."
"Ama bak seninle iyi anlaştık."
"Yani bir bakıma öyle."
"İyi anlaştığım tek insansın kendinle gurur duy."
"Bu yüce gururu bana tattırdığınız için çok memnunum efendim."
"Berhudar ol evladım." Dediğinde güldüm.
"Sen uyuşturucuyu bıraktın değil mi?" Dediğ
