Hande
Nihayet gitmeye hazırlanıp herkesle vedalaştığımız da, o kız da bizimle gelmek için arka koltuğa geçmişti. Bu kızı tanımadığım için pek güvenmesem de aklıma tanıdığım ve bizi mahveden Derin geldi. Sanırım bu tarz şeylere artık takılmamam gerekiyordu. Ne de olsa yapan bir yolunu bulup yine de yapıyordu!
Emniyet kemerimi takarken kendi kendime gülümsedim içimde bir bebek olması çok heyecan vericiydi. Kutay ve benim bebeğimdi, bizim bebeğimizdi. Bunu düşündükçe sevinçten ağlamak istiyordum ama bir yandan da korkmuyor değildim. Nasıl bir anne olacaktım yeterli olabilir miydim bilemiyordum ve çok korkuyordum.
Kutay sanki endişeli olduğumu hissetmiş gibi elimi tuttu ve gülümsedi. "İyi misin?" Dediğinde başımı salladım.
"Yanımda olduğun müddetçe."
***
Hazel'in attığı konuma vardığ
