ATEŞDAĞLI’DAN…
Evladımın gözlerindeki o beklentiyi görmek. Evet kadınım ile oturup uzun uzun konuşmalıyız. Aramızdaki aşılmaz duvarları bir bir yıkmalıyız lakin bu şimdilik çok olası görünmüyor. Bana kızgın. Bende ona.
Küvet içinde oturmuş bir annesine bir babasına bakan o mavi gözleri hayal kırıklığına uğratmayacağım. Zaten ilk adımını kaçırdım, ilk kelimesini, diş çıkarmasını, hastalandığında elini de tutamadım. Artık bu düzen değişecek. Benim evladım şu ana kadar kaçırdığı ne varsa alacak. Annesi bize uysa da uymasa da. Altımdaki kamuflajı sıyırdım sadece boxer ile bende küvete girdim. Bana bir bakışı vardı oğlumun.
Evlat sahibi olmak bambaşka bir hismiş. “Gel bakalım aslan parçası” dedim Kayarak kucağıma oturdu. Onun için aldığım yavru ördekleri tutup annesine baktı.
“Anneciğim sen
