DESTAN’DAN…
İkimizde oğlumuza koştuk. Oktay önce Ata’yı sonra beni sardı bedenini ikimize de siper etti. Evladım öyle korkmuştu ki ağlamaya başladı. Bir yandan Babamın sesi geliyordu.
İkimizi de göğsüne bastırıp güvenli bir yere çekti. Sonra silahını çıkardı. “İyi misiniz?” diye sordu. Hızlıca Ata ve kendi üzerimi taradım. Başımı olumlu anlamda salladım.
“Sende ben bir bakıp geliyorum” dedi. Kolunu tuttum “Oktay dikkatli ol”. Başını salladı. Bahçe kapısından çıkarken ağlayan oğlumu sakinleştirmeye çalışıyordum.
“Korkma bir tanem baban bakıp gelecek şimdi”
“Babam da gitmesin” dedi.
“Gelecek birazdan korkma sen tamam mı?”
Oğlumu iyice sipere çektim. Dışarıdan bağrışmalar geliyordu. “Ay öldürecek adamı tutun” dedi biri.
Sanırım Oktay birini dövüyordu.
“Bebeğim sen burada bekle tamam
