Cihan.
İnsanlar yaşamları boyunca hep bir hayale sığınarak yaşar. Kurdukları hayaller onların yaşamı için tek ışıktır. Kimileri gücün ve malın peşindeyken kimileri ise sadece manevi mutluluk ve huzurun peşinden gider. Ben ise...
Evet, benim hiç hayalim olmadı. Sahi bir hayal nasıl kurulur. Sadece 'ben şunu istiyorum' demekle mi?
Öyleyse hayatım boyunca 'ben şunu istiyorum' hiç demedim.
Çok garip değil mi?
Ama benim hayatım hep zorunluluklardan ibaret oldu. Annem ve babam bir mafya hesaplaşmasında kurban gitti, kardeşim de dahil. Onları kaybettiğimde henüz yedi yaşındaydım. Ve gerçek anlamda kimsesiz kalmıştım. Yedi yaşıma kadar olan anılarım çok silik ve güzel hatırlayacağım hiçbir anım da yok. Hatırladığım tek güzel şey, kardeşim.
Ama artık onun bile yüzünü hatırlamakta zorluk ç
